Anna Dasovic (Amsterdam 1982)
Lives and works in Amsterdam
In my work I focus on how we relate to our (visual) history. I engage in long-term projects that are characterized by a research-based approach, that ultimately give rise to the work.
My choice of subjects often derives from personal involvement. I then transform the latter into a workable theme as a framework for the research.
In a world where histories are often displayed in a simplified and static manner I try to relate to these views with a critical attitude. I am particularly fascinated by the politics of memory and how the emphasis on certain memories - or the lacking thereof - is used to shape dominant views on history.
I am currently researching notions of conflict in contemporary memory culture. The strains between local and national memories, the forces of in- and exclusion that are activated between them, lead to a constant remembering and forgetting. These forces become destructive for one another. The impossible nature of a consensual collective memory is a strong focus point within my research. In my work I unfold these structures by pointing out the tension between history and memories, its “truthfull” storytelling and its treasonous and inauthentic nature specifically. The ‘eternal’ image of the past is contested, memories become violent irruptions of the past in the present, which are transfigured in and outside the work. By implicating myself as an active agent, my own position becomes confirmed and contested constantly.
//
Specifiek aan mijn werkwijze is de passie die ik heb voor researchmatig werken. Ik werk aan langlopende projecten waarbij ik door uitgebreid onderzoek en een kritische houding uiteindelijk tot beeld kom. Onderzoek en beeld moeten in mijn werk naadloos aansluiten. Van de kijker vraag ik een betrokken en participerende houding, waarbij niet alleen het kijk- maar ook het denkvermogen wordt geprikkeld.
De keuze voor mijn onderwerpen komt meestal voort uit een persoonlijke betrokkenheid hiermee. Deze betrokkenheid vorm ik om tot een werkbaar thema om een onderzoek aan op te hangen.
In 2009 startte ik een onderzoek binnen het thema Duits-Nederlandse verhoudingen.
De Tweede Wereldoorlog heeft een diepe groef achtergelaten in het collectieve geheugen van Nederland. Op tal van plekken vind je fysiek bewijs die de herinnering hieraan vormgeven. Eén van die plekken is waddeneiland Schiermonnikoog. Schiermonnikoog was voor de oorlog privébezit van de Duitse graaf Von Bernstorff. Na de oorlog werd het eiland door de Nederlandse staat geannexeerd middels het omstreden ‘Besluit Vijandelijk Vermogen’.
In de installatie Vredenhof 1939-1945 wordt de zeer rijke en bovendien bewaarde geschiedenis van negentig soldaten getoond die op Schiermonnikoog zijn aangespoeld. Door het uniforme tegenover het persoonlijke te plaatsen nodig ik de kijker uit om na te denken over de symbolische betekenis van het oorlogsmonument.